اونقدر آدم های سالم و بی گناه و مومن کنارت هست که نگاهت هم سمت ما نمیاد با این روی سیاه و کوله بار پر از گناه ؛ باشه عیب نداره فقط بدون بعضی آدم ها تو گرفتاری ها تو سختی ها تو حاجت طبی ها فقط تو رو و خانوادت رو دارند ؛ آدم هایی که بیرونشون هم کنی باز منشینند پشت درب گداست دیگر ؛ جایی جز در خانه شما را بلد نیست ؛ گهگاهی میرود کمی دورتر اما باز به عشق خودت برمیگردد ؛ رواست که نپذیری به درگاهت صدایم را یا خودم را ؟ ایهاالمشتی ؛
به سگ کهف بگفتند برو اما ماند ؛ گرچه تحویل نگیرند مگر باید رفت 
صلی الله علیک یا علی بن موسی الرضا(ع)
گرچه بر این باور نیستم که غریب الغربایی توام غریبی ؛ فرزندان حضرت زهرا (س) همگی غریبند ؛ تورا شنیده ام غریب صدا میزنند امام مجتبی(ع) را غریب میخوانند امامم حسین (ع) را مظلوم گفتند اما من با خودم تکرار میکنم غریب تر و مظلوم تر از رقیه (س) کیست ؟ باشی و اسارت را به گردن بکشی و شاهد سربریده پدرت باشی و شلاق خوردن های عمه ات و سر شکسته عمویت و مسخره کردن های شامی ها و ناخن های یک پیرزن روی صورتت ؛ بعد عده ای ولدحرام بگویند رقیه ای نبوده ؛ بدعت است ؛ اصلا رقیه ای در تاریخ وجود نداشته و سعی در پاک کردن نامت از واقعه کربلا داشته باشند و همه اهل بیت را بشناسند و بگویند و گریه کنند نوبت رقیه خاتون که برسد ....
عمتی المظلومة رقیه جان ....