عشق سرمایه ست ؛ محبت سرمایه ست ؛ ابراز علاقه سرمایه ست ؛ گاهی حواست نیست که هر روز از این سرمایه برداشت با کارمزد داری ؛ برداشت میکنی و میدی و هدیه میکنی به کسی که موندگار نیست ؛ تا ابد کنارت نیست ؛ ابدیت برای انسان یعنی تا زمان مرگ ؛ برداشت و هدیه دادن به کسی که تا ابد کنارت نیست چرا ؟! هر ادمی باید اول در زندگیش کاسب باشه راه و رسم کاسب بودن رو بلد باشه ؛ یک کاسب خوب هیچوقت سرمایه اش رو جایی خرج نمیکنه که برنگرده ؛ همیشه دو میده که چهار بگیره ؛ توی عشق هم باید کاسب بود اما کاسب بودن عشق فرق داره ؛ توی عشق دو نمیدی که چهار بگیری اما از اونطرف هم نباید دو بدی که هیچ نگیری باید دو بدی که دو بمونه ؛ کسی که میره یعنی دو تو رو برداشته و رفته و رفتن اون میشه کارمزد ؛ تو هم از سرمایه ات خرج کردی هم دیگه بر نمیگرده این یعنی ضرر ؛ توی عشق نباید ضرر داد ؛ یک آن کسی خواهد امد که خواهد ماند ؛ و تو تمام سرمایه دوست داشتنت رو خرج کسانی کردی که نموندند و رفتند ؛ و دیگه سرمایه ای نداری که خرج فردی که میخواد بمونه کنی ؛ این یعنی ضرر به توان دو ؛ هم خرج کردی هم نموند هم اونموقع سرمایه ای ازت نمونده که خرج فردی که میخواد بمونه کنی ! توی زندگی هر آدمی باید اول راه و رسم کاسبی بلد باشه ؛ قبل از راه و رسم کاسبی باید آدم شناسی بلد باشه که این آدم آیا خواهد موند که بخوای روش سرمایه گذاری کنی یا نه ! نکنه اون روز که به موندگارت برسی دستت خالی باشه از سرمایه ی عشق ! نکنه ! که کلاهت پس معرکه ست ؛ مراقب باش سرمایه دوست داشتنت رو خرج چه کسی داری میکنی