ادم گاهی چقدر بچه میشود!چقدر غیرقابل تحمل میشود !

چقدر تغییر میکند به یکباره !چقدر بی جنبه میشودچـــــقـــــدر...آدم همین ست . . . دختر و پسر ندارد

پیر و جوان  نداردکافیست یکبار از طرف کسی که دوستش دارندنادیده گرفته شوند!کافیست از طرف کسی که عاشق اند بی اهمیتی ببینند بی مهری ببینند!بی عشقی ببیند....از جوان شانزده ساله فرض کن تا مُسن ترین افراد!مرد که بی مهری ببیند بدجور بهم میریزد!داخل خلوت خودش میشود از همه کس و همه چیز دوری میکند تا بفهمد چرا مورد بی مهری قرار گرفت!مدام گیر میدهد چرا زنگ نزدی چرا موهایت بیرون است چرا لباست این است!؟انگار میخواهد ثابت کند دوستت دارد!میدانی!؟مرداست غرور دارد غرورش که بشکند...........

از همه کس دور میشود و همه آنرا به قهر کردن و بچگی

متهم میکنند!زن که بی مهری ببیند به یکباره ناامیدمیشود دیگر زن نمیماند!میشود مجسمه ای که مدام حرف میزند و گیر میدهد......داخل لک میشود و دیگر نمیخندد!متهم اش میکنن به بداخلاقی!میدانی!؟زن است!همه دارائی اش عشق است!وقتی از همان عشق بی مهری ببیند احساس میکند وجود ندارد! این بزرک مرد و زن را که گاهی بچه میشوند را دوست دارم!عشق را در وجودشان میبینم!هیچ چیز مهم تر از حالِ انسان نیست!وقتی عشق حالش را دگرگون میکند یعنی واقعا عاشق است!برعکس کسانی که بی مهری که میبینند خودشان را با دوست و فضای مجازی مشغول میکنند تا فراموش کنند!آدم های درگیر عشق را دوست دارم!آدم های عاشق را دوست دارم!